۞ امام خمینی (ره):
اگر مسلمین وحدت کلمه داشتند امکان نداشت اجانب بر آن تسلط پیدا بکنند.

موقعیت شما : صفحه اصلی » اخبار دبیرخانه » دفتر گلستان
  • شناسه : 17342
  • ۲۰ شهریور ۱۳۹۸ - ۸:۳۳
جایگاه عاشورا و امام حسین (ع) در اشعار مختومقلی فراغی شاعر و عارف نامدار ترکمن
جایگاه عاشورا و امام حسین (ع) در اشعار مختومقلی فراغی شاعر و عارف نامدار ترکمن
.

جایگاه عاشورا و امام حسین (ع) در اشعار مختومقلی فراغی شاعر و عارف نامدار ترکمن

امام حسین (ع) و اهل بيت «ع» در اشعار مختومقلي فراغي و در بين تركمنها جايگاه ويژه اي دارد.

به گزارش پایگاه خبری دبیرخانه شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت از گلستان، در مناسبت های مذهبی و ایام سوگواری آئین های مخصوصی توسط ترکمنها اجرا می شود، که هر کدام جایگاه و مناسبت خاص خودش را داراست.
در ایام سوگواری هنرمندان اشعاری در رثای اهل بیت(ع) قرائت می کنند.
مختومقلی فراغی شاعر و عارف نام ایرانی ترکمن در اشعار مختلف به صفات پیامبر اکرم(ص) و کرامات حضرت علی(ع) و فرزندان آن حضرت اشاره کرده است.
اشعاری با نام «علی دیر»، «علی بیله گوکجه کبدر»، «یاذوالجلالیم» و «دنیا» گواه روشنی بر این ادعاست، مختومقلی فراغی در اشعار مختلفی به واقعه کربلاو قیام اباعبدا… الحسین(ع) در برابر ظلم و ستم اشاره کرده است.
اشعار «باغیشلابیزنی» «حسن بیرله حسین»، «قیلدی یارانلار» و «کوپ جان گچیب دیر» نمونه هایی از اشعار فراغی درخصوص اهل بیت(ع) است.
مختومقلی می گوید: دومین نوه رسول خدا (ص) و یکی از دو سرور جوانان اهل بهشت که مادرش فاطمه زهرا(س) دختر رسول(ص) بود، حسین است.
این شاعر، حسن و حسین (علیهم اسلام) را ماه و پرتو دین و مادرشان فاطمه زهرا (س) را شاه حوریان می داند.
نام امام حسین(ع) ۲۳ بار در دیوان مختومقلی تکرار شده است و این نشان دهنده اهمیتی است که این شاعر بزرگ به ایشان قائل است.
مختومقلی فراغی در یکی از اشعار خود نبرد امام حسین(ع) در کربلارا مبارزه وی در راه اسلام می داند وچنان جایگاهی برای شخصیت امام حسین(ع) قائل است که در شعری شفای دل بیمار و آشوبزده خود را از حسن، حسین، علی(ع) و دیگر بزرگان و پیامبران می خواهد.
شاعر بزرگ ترکمن در شعری دیگر، ضمن مذمت دنیا و یادآوری ستمی که شمر و یزید بر امام حسین(ع) کرده اند، از خداوند خواسته است تا به حق امام حسین(ع) گناهانش را ببخشد.
وی علاوه بر تکریم شخصیت والای امام حسین(ع) در شعر مشهور «باغیشلابیزنی» درباره شخصیت حضرت فاطمه زهرا(ص) نیز ابیاتی را سروده است.
ابیاتی که بی هیچ توضیحی نشانگر منزلتی است که شاعر ترکمن به امام حسن و امام حسین(ع) قائل است.
درباره ارادتی که مختومقلی فراغی به امامان دارد، ابیات زیادی می توان ذکر کرد اما برای بیان عمق ارادت ایشان به ائمه(ع) همین کافی است که بدانیم، مختومقلی همچون همه معتقدین سنی مذهب، چنان ارادتی به تمامی امامان وپیامبران  دارد که در شعری با عنوان «باغیشلابیزنی» در هر بیت به ترتیب، نام دوازده امام را ذکر کرده و ضمن تکریم آنها، از خداوند می خواهد تا به خاطر هر یک از این بزرگان، از گناه او در گذرد، مطلع و موخر این قطعه شعر چنین است:
شیر خدا حیدر صفدر علی است، دیدم، ای هفت ولی، به کمک هم مرا مدد کنید.
مختومقلی در تمامی اشعار خود ۱۰ بار مستقیما ازکربلا یاد کرده است.
این شاعر گاه مصیبت کشته شدن حسین و یارانش را چنان سنگین و سخت و مظلومانه می بیند که زبان شکوه و شکایت به درگاه خداوند متعال می گشاید: پروردگارا! فرزند علی چه گناهی کرده بود اینگونه با وی رفتار شد؟
گاهی نیز به این دنیای فانی شخصیتی استعاری می دهد و به آن می تازد که چرا باعث شهادت امام حسین(ع) و یارانش در صحرای کربلا شده است.
حسن- حسین، عرشی- کرسی گره گیم ، کربلادا شهید اتدینگ سن دنیا
تو ای دنیا! حسن وحسین(ع) را که از عرش و کرسی (از بین همه چیز) فقط او را می خواهم، در کربلا شهید کردی و یا در شعری دیگر از ریخته شدن خون افراد زیادی از امت اسلام در کربلا شکوه می کند:
بیر نیچه امت لار قانین
کربلادا دوکوپ گچدی
(خون چندین امت را در کربلا به زمین ریخته اند)
شاعر ترکمن به سرزمین کربلا ارزش زیادی می دهد. این شاعر آزاده بر این عقیده است که کشته شدگان در کربلارا جز شهید نمی توان چیز دیگری نامید ومی گوید که آیا به غیر از آنها شهید دیگری مگر می توان تصور نمود.
مختومقلی درشعری، از دیداری روحانی با حسن و حسین(ع) و دشت کربلاسخن گفته است:
من آنها را که در دشت کربلا شهید شدند
و حسن و حسین را و کربلا را دیده ام


گفتنی است مختومقلی فرزند دولت محمد آزادی از شاعران سرشناس قرن دوازدهم ترکمن و اراز گل از طایفه گوکلان، تیره گرکز بود و در روستای حاجی قوشان در شمال شرق شهرستان گنبدکاووس در سال ۱۱۴۷ هجری خورشیدی به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و زبان های فارسی و عربی را نزد پدر خود آموخت. سپس برای تحصیل به مدرسه شیرغازی در خیوه رفت و پس از آن سفرهای دیگری نیز داشت؛ از جمله به بخارا و افغانستان و هندوستان.
مختومقلی بزرگترین شاعر زبان ترکمنی و یکی از مهمترین شخصیت های مردم ترکمن است که تلاش زیادی برای اتحاد ایلات و طوایف ترکمن داشت.
مختومقلی در سال ۱۱۹۸ هجری خورشیدی در کنار چشمه اباساری در دامنه کوه سونگی داغ جان به جان آفرین تسلیم کرده، در روستای آق تقای در ۴۰ کیلومتری غرب مراوه تپه (شمال شرق استان گلستان) و در جوار آرامگاه پدرش به خاک سپرده شد.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

نوشته های مشابه

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*