حمایت از قیام سرنوشت ساز حسینی، اصل اعتقادی پایدار همه مذاهب اسلامی؛
نگاهی گذرا به مواضع پیروان مذاهب مختلف اسلام نشان می دهد که حمایت آن ها از قیام حسینی(ع) یک اصل اعتقادی پایدار است، زیرا نهضت و قیام حسین(ع) نمادی ماندگار برای حق محوری، برانگیختن و بیدارسازی ملل خفته مسلمان است که با هدف حفظ دین صورت گرفته است

از مهم ترین مشترکات همه مذاهب اسلامی محبت و مودت نسبت به اهل بیت رسول ا…(ص) است.

محبت و دوستی اهل بیت پیامبر اعظم(ص) مورد تأکید قرآن و نبی مکرم(ص) است و بر اساس نظر علمای بزرگ و برجسته اهل سنت حسن(ع) و حسین(ع) از مصادیق روشن اهل بیت(علیهم السلام) هستند، بر این اساس همواره در طول تاریخ اسلام ابراز ارادت اهل سنت به ساحت مقدس امام حسین(ع) مرسوم بوده و هست.

اسناد تاریخی فراوان برجای مانده از ائمه مذاهب اربعه و علمای بزرگ اهل سنت نشان می دهد که آن ها با مواضع، مراثی و اشعار خود بر حقانیت حسین(ع) و باطل بودن راه مخالفانش گواهی داده اند.

با نگاهی گذرا به تاریخ پر فراز و نشیب اسلام و مروری بر اسناد مکتوب و اقوال منقول مستدل و مستند می توان این حقیقت را دریافت که اکثر قریب به اتفاق دانشمندان و علمای دینی اهل سنت در ابعاد و زوایای گوناگون و با عبارات مختلف با اقرار به جایگاه رفیع و بلند امام حسین(ع) در اسلام و نزد پیامبر اعظم(ص) بر حقانیت قیام آن حضرت تأکید نموده و یزید را با عباراتی چون: ظالم، بزه کار، گنه کار و… مذمت کرده اند و گناه یزید و عاملان جنایت پیشه یزیدی در کربلا را نابخشودنی دانسته اند.

آن ها با اشاره به صفات منحصر به فرد و برجستگی های انسانی – اسلامی امام حسین(ع) با استنادات قرآنی و روایی اثبات کرده اند که یزید با ارتکاب جنایات در حق خاندان نبوت، ظلم و ستم را از حدگذراند، به اهل بیت رسول ا…(ص) اهانت کرد، بزرگترین گناه کبیره را مرتکب شد و… بر این اساس نفرین و لعن کسانی که امام حسین و یارانش را به شهادت رساندند را لازم برشمرده اند.

اقرار به جایگاه امام حسین(ع) و حامیان نهضت الهی حسین(ع) منحصر به منطقه جغرافیایی، دوره های خاص تاریخی و مذهب خاصی نبوده و نیست، بلکه همه ساکنان سرزمین های مختلف اسلامی اعم از عربی، ایران، هند، ماوراءالنهر و… را دربرگرفته و شامل مذاهب مختلف اسلامی، فارسی زبان ها، عرب ها، ترک زبان ها، اردو زبان ها و… می شوند.

از مواضع مسئولانه و متعهدانه حامیان حسین(ع) و قیام سرنوشت ساز ایشان برمی آیدکه این اعتقاد و باور و حمایت اهل سنت از قیام سرنوشت ساز حسینی(ع) یک اندیشه مقطعی و فرقه ای نیست، بلکه یک اصل اعتقادی پایدار است.

نگاهی گذرا به مواضع اندیشمندان، متفکران و علمای بزرگ دینی اهل سنت نشان می دهد که آن ها در تعظیم و تکریم حسین(ع) و یارانش متفق القول بوده و تبیین و بیان ظلم و جنایات یزید را ضروری می دانسته اند چنانکه؛ ابوالحسن اشعری پیشوای اشاعره، تفتازانی، ابن عماد، ابن جوزی، آلوسی، سیوطی و…بر کفر و لعن او تصریح دارند.

صاحبنظران و نویسندگان متقدم و متأخر اهل سنت بر شهادت مظلومانه امام حسین(ع) و گنهکار بودن یزید اتفاق نظر داشته و قیام امام حسین(ع) را انقلابی راستین و دینی در راستای بعثت نبوی دانسته اند، در بین این صاحبنظران اهل سنت علامه اقبال لاهوری، عبده، طه حسین، عباس محمودالعقاد و… را می توان نام برد که آن ها قیام حسینی(ع) را نمادی ماندگار و جاودانه ای برای حق محوری، برانگیختن و بیدارسازی ملل خفته مسلمان و تفسیر کننده رازهای پنهان قرآن دانسته اند و درس بزرگ کربلا را سرمشقی دائمی برای مسلمانان برشمرده اند.

آنها(علمای بزرگ اهل سنت) هدف اصلی و محوری قیام و فداکاری امام حسین(ع) را حفظ دین معرفی کرده اند که آن حضرت در دوران حیات خود پرچمی روشن و پس از شهادت، الگویی روشن و نورانی برای جویندگان راه حق بوده است و دل ها به عشق او می تپد و از مهر و محبت او مالامال است و در غیرت و فداکاری آن حضرت به جوش و خروش می آید.

در این راستا همواره اهل سنت در مناطق مختلف به یاد حسین(ع) و مصیبت های وارده بر او به سوگ نشسته و اقامه عزا می کنند، امروزه نیز اهل سنت در مناطق مختلف جهان اسلام عزای حسینی(ع) برپا می شود، چنانکه می توان این عرض ارادت به خاندان نبوی به ویژه امام حسین(ع) را در تاجیکستان، پاکستان، بنگلادش، هند، افغانستان، اندونزی و… ترکمن های حنفی مذب، اکراد شافعی مذهب ایران و عراق و… به گستردگی و وضوح مشاهده کرد.

رویکرد اهل سنت به اهل بیت(علیهم السلام) متأثر از مواضع و تمایلات عالمان بزرگ اهل سنت برمحور محبت و مودت اهل بیت(علیهم السلام) بوده است. به عنوان نمونه علامه تفتازانی از علمای برجسته و به نام اهل سنت می گوید: ظلمی که بر اهل بیت پیامبر(ص) انجام گرفته نمی توان آن را پنهان نمود، زیرا بر این ظلم که در نهایت شناعت بوده، جمادات و حیوانات بی زبان شهادت می دهند و نزدیک بود که زمین و آسمان بر آن گریه کنند و کوه ها از جا کنده شوند و صخره ها تکه تکه گردند، پس لعنت خدا بر کسی که این کار را انجام داد و و یا به آن راضی شد.

منابع تاریخی اهل سنت به وضوح این حقیقت را بیان کرده اند که پیامبر اعظم(ص) نخستین فردی بوده که از شهادت نوه اش حسین بن علی(ع) خبر داد و بر مظلومیت او اشک ریخت و بزرگان اهل سنت دین و امنیت کنونی امت اسلام را مدیون و مرهون حرکت و نهضت امام حسین(ع) می دانند و معتقدند که اگر حسین(ع) قیام نمی کرد امروز از اسلام و قرآن نشانی وجود نداشت.

کتب اهل سنت مملو از احترام و تعظیم به ساحت قدسی امام حسین(ع) است.

از نظر اهل سنت، حسین(ع) فرزند رسول ا…(ص) و سید شباب اهل جنت است، از این رو همدردی و همنوایی روحی با عاشورا و شهادت امام حسین(ع) در میان مذاهب اهل سنت کاملاً رایج است و عموم آن ها(غیر از وهابیون) از شهادت امام حسین(ع) و یارانش اظهار حزن و اندوه نموده و در عمل به طرق مختلف از فجایع کربلا و فاجعه آفرینان اظهار تنفر و انزجار نموده و می نمایند.

حقیقت این است در حالی که معاندان با بوق و کرنا به وسیله امپراطوری رسانه ای سعی می کنند تلقین کنند عاشورا می تواند با عث انشقاق فرق اسلامی شود همه دلسوزان امت الامی بر این عقیده اند که یادآوری واقعه عاشورا و ذکر مظلومیت امام حسین(ع) به عنوان مهم ترین رکن دوستی خاندان پیامبر اعظم(ص) بستری برای تقویت وحدت در بلاد اسلامی به ویژه ایران اسلامی است. بر همین اساس ملت مسلمان ایران فارغ از نگاه مذهبی در کنار یکدیگر در امنیت و آرامش مثال زدنی به آداب و سنن همدیگر احترام گذاشته به ویژه در سنت عزاداری برای سرور جوانان اهل بهشت همگرایی دارند. اگرچه پیرامون دلدادگی پیروان مذاهب اسلامی به اهل بیت پیامبر اعظم(ص) به ویژه امام حسین(ع) به عنوان سرور جوانان بهشت حقایق گسترده و عمیق جامع الاطرافی وجود دارد، اما به ذکر چند نکته بسنده می شود:

۱- از مهم ترین مشترکات همه مذاهب اسلامی محبت و مودت نسبت به اهل بیت رسول ا…(ص) است. محبت و دوستی اهل بیت پیامبر اعظم(ص) مورد تأکید قرآن و نبی مکرم(ص) است .

۲- بر اساس نظر علمای بزرگ و برجسته اهل سنت حسن(ع) و حسین(ع) از مصادیق روشن اهل بیت(علیهم السلام) هستند،

۳- همواره در طول تاریخ اسلام ابراز ارادت اهل سنت به ساحت مقدس امام حسین(ع) مرسوم بوده و هست.

۴- اسناد تاریخی فراوان برجای مانده از ائمه مذاهب اربعه و علمای بزرگ اهل سنت نشان می دهد که آن ها با مواضع، مراثی و اشعار خود بر حقانیت حسین(ع) و باطل بودن راه مخالفانش گواهی داده اند.

۵- اکثر قریب به اتفاق دانشمندان و علمای دینی اهل سنت در ابعاد و زوایای گوناگون و با عبارات مختلف با اقرار به جایگاه رفیع و بلند امام حسین(ع) در اسلام و نزد پیامبر اعظم(ص) بر حقانیت قیام آن حضرت تأکید نموده و یزید را با عباراتی چون: ظالم، بزه کار، گنه کار و… مذمت کرده اند و گناه یزید و عاملان جنایت پیشه یزیدی در کربلا را نابخشودنی دانسته اند.

۶- علمای بزرگ اهل سنت با استنادات قرآنی و روایی اثبات کرده اند که یزید با ارتکاب جنایات در حق خاندان نبوت، ظلم و ستم را از حد گذراند، بر این اساس نفرین و لعن بر کسانی که امام حسین و یارانش را به شهادت رساندند لازم برشمرده اند.

۷- اعتقاد و باور و حمایت اهل سنت از قیام سرنوشت ساز حسینی(ع) یک اندیشه مقطعی و فرقه ای نیست، بلکه یک اصل اعتقادی پایدار است.

۸- مواضع اندیشمندان، متفکران و علمای بزرگ دینی اهل سنت نشان می دهد که آن ها در تعظیم و تکریم حسین(ع) و یارانش متفق القول بوده و تبیین و بیان ظلم و جنایات یزید را ضروری می دانسته اند.

۹- صاحبنظران و نویسندگان متقدم و متأخر اهل سنت بر شهادت مظلومانه امام حسین(ع) و گنهکار بودن یزید اتفاق نظر داشته و قیام امام حسین(ع) را انقلابی راستین و دینی در راستای بعثت نبوی دانسته اند.

۱۰- صاحبنظران اهل سنت علامه اقبال لاهوری، عبده، طه حسین، عباس محمودالعقاد و… را می توان نام برد که آن ها قیام حسینی(ع) را نمادی ماندگار و جاودانه ای برای حق محوری، برانگیختن و بیدارسازی ملل خفته مسلمان و تفسیر کننده رازهای پنهان قرآن دانسته اند و درس بزرگ کربلا را سرمشقی دائمی برای مسلمانان برشمرده اند.

۱۱- علمای بزرگ اهل سنت هدف اصلی و محوری قیام و فداکاری امام حسین(ع) را حفظ دین معرفی کرده اند.

۱۲- همواره اهل سنت در مناطق مختلف به یاد حسین(ع) و مصیبت های وارده بر او به سوگ نشسته و اقامه عزا می کنند.

۱۳- همدردی و همنوایی روحی با عاشورا و شهادت امام حسین(ع) در میان مذاهب اهل سنت کاملاً رایج است.

۱۴- همه دلسوزان امت اسلامی بر این عقیده اند که یادآوری واقعه عاشورا و ذکر مظلومیت امام حسین(ع) به عنوان مهم ترین رکن دوستی خاندان پیامبر اعظم(ص) بستری برای تقویت وحدت در بلاد اسلامی به ویژه ایران اسلامی است.

۱۵- ملت مسلمان ایران فارغ از نگاه مذهبی در کنار یکدیگر در امنیت و آرامش مثال زدنی به آداب و سنن همدیگر احترام گذاشته به ویژه در سنت عزاداری برای سرور جوانان اهل بهشت همگرایی دارند.

در یک نگاه کلی می توان گفت از مهم ترین مشترکات مذاهب اسلامی محبت و مودت نسبت به اهل بیت رسول ا…(ص) است و حسین(ع) از مصادیق قطعی اهل بیت(علیهم السلام) است، بر این اساس همواره در طول تاریخ ابراز ارادت اهل سنت به ساحت مقدس امام حسین(ع) وجود داشته است. این اظهار ارادت را می توان در مواضع، مراثی و اشعار بزرگان اهل سنت و اظهار عشق و محبت آحاد اهل سنت مشاهده کرد، پیروان مذاهب مختلف اسلامی همواره با اقرار به حقانیت قیام حسینی(ع) و عرض ارادت به آن عزیز پیامبر اعظم(ص) با اشاره به جنایات یزید او را با عباراتی چون: ظالم، بزه کار، گنه کار مذمت کرده اند و بر او لعن و نفرین فرستاده اند.

نگاهی گذرا به مواضع پیروان مذاهب مختلف اسلام نشان می دهد که حمایت آن ها از قیام حسینی(ع) یک اصل اعتقادی پایدار است، زیرا نهضت و قیام حسین(ع) نمادی ماندگار برای حق محوری، برانگیختن و بیدارسازی ملل خفته مسلمان است که با هدف حفظ دین صورت گرفته است، بر این اساس همواره به یاد حسین(ع) و مصیبت های وارده بر او به سوگ نشسته و اقامه عزا می کنند. تبیین این حقایق در تقویت وحدت در بلاد اسلامی به ویژه ایران اسلامی بسیار با اهمیت است.

 

دکتر عباسعلی فرزندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این زمینه را پر کنید
این زمینه را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست