امام جمعه سردشت:
یکی از برکات انسان صرفه جویی، آبادانی دنیا و قیامت است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دبیرخانه شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت از آذربایجان غربی، حاج ماموستا واوی در خطبه های نماز جمعه این هفته در جمع نماز گزاران سردشتی ضمن اشاره به صرفه جویی در آب از نگاه دین، اظهار داشت: با ترقی و پیشرفت تمدن و شهرنشینی ارمغانی بنام زیاده مصرفی به همراه خواهد داشت. برابر آمار دوستان اداره آب و فاضلاب شهرستان در خصوص مصرف آب این شهرستان پر مصرف ترین شهرستان در استان آ.غ است.اگر میانگین مصرف جهانی و کشوری ۱۳۰ الی ۱۵۰ لیتر در روز باشد میانگین مصرف در شهرستان سردشت ۲۲۰ لیتر برای هر نفر می باشد. شاید این مصارف بدلیل نگاه مردم به سد و نزولات آسمانی که در منطقه وجود دارد می باشد. دوستان آب و فاضلاب فرمودند از نظر آب مشکلی وجود ندارد ، اما از نظر توزیع آن مشکل دارند چون قسمت های از شهر که بالاتر از منابع آب قرار دارند با این مشکل روبرو هستند  و این امر نیاز به انتقال آب و منبع دیگر است که نقشه کشی آن انجام شده ، ولی همت مسئولین و مردم را می طلبد که این مشکل را حل کنند.

وی افزود: در سطح کشور منابع آب، زمین کشاورزی، برق  و منابع زیر زمینی مانند نفت و بنزین فراوانی وجود دارد. ایران تا چند سال قبل وارد کننده بنزین بود و در خوراک و پوشاک، متوسط مصرف ما دو برابر جهان است. اقتصاد یکی از  زیربناهای اساسی زندگی انسان میباشد چون آدمیزاد بدون اقتصاد و آب و نان نمی تواند زندگی را سپری نماید. بهمین دلیل، امروز دشمنان دین اهتمام زیادی به مسئله اقتصاد در ممالک اسلامی که مملو از ذخایر زیرزمینی است، می دهند زیرا از دیگر ممالک جهان ثروتمندتر هستند و چشم طمع به آن دوخته اند. از ذخایر کشورهای اسلامی استفاده می کنند و از آن به عنوان حربه برعلیه آنان بکار می برند من جمله تحریم، تهدید و به راه انداختن جنگها و غیره

امام جمعه اقتصاد را بمعنی میانرو  دانست و گفت: لقمان حکیم در این مورد به فرزندش میگوید: در راه رفتن میانه رو باش. اسلام امت معتدل یعنی میانه رو است. اقتصاد از لحاظ تولید، توزیع و مصرف برای انسانها نیازمند اعتدال میباشد. در جامعه بشری سه نوع مصرف وجود دارد. ۱- مصرف خسیسانه ۲- مصرف زیادروانه ۳- مصرف معتدلانه. در نوع اول بعضیها فکر می کنند صرفه جویی یعنی کم مصرف کردن یعنی در تاریکی بنشینید اما چراغی روشن نکنند، یا از سرما در خانه به خود بلرزی و بخاری روشن نکنید و غیره.  بعضی از افراد نیز بخاطر دارایی که دارند در زندگی اسراف می کنند و به دلخواه خود و بیش از نیاز مصرف میکنند. برای نمونه در مهمانی چند نوع غذا مهیا  و در مراسم عروسی میلیونی شاد باش می دهند. دین اسلام این دو گونه مصرف را قبول ندارد. انسان اسراف کننده دو گناه مرتکب می شود یکی اینکه نعمت خدا را بدون هدف هدر می دهد و دوم زحمت دیگران را نادیده می گیرد.  فکر نمی کند شاید افراد زیادی در اطراف او باشند که محتاج و نیازمند هستند. دین اسلام تاکید فراونی بر اعتدال و میانه روی دارد . خداوند در قرآن میفرماید:« وَکُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ » و بخورید و بیاشامید ولى زیاده‏ روى مکنید که او اسرافکاران را دوست نمى دارد.اگر انسان از صرف جویی خارج شد وارد مدار اسراف می گردد. خدا در قرآن میفرماید: «وَهُوَ الَّذِی أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشَاتٍ وَغَیْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُکُلُهُ وَالزَّیْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَیْرَ مُتَشَابِهٍ ۚ کُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ یَوْمَ حَصَادِهِ ۖ وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ» و او آن خدایی است که برای شما بستانها از درختان داربستی و درختان آزاد و درختان خرما و زراعتها که میوه و دانه‌های گوناگون آرند و زیتون و انار و میوه‌های مشابه و نامشابه آفرید. شما هم از آن میوه‌ها هرگاه برسد تناول کنید و حق آن را (زکات فقیران را) در روز درو و جمع‌آوری آن بدهید و اسراف نکنید، که خدا مسرفان را دوست نمی‌دارد.

خطیب جمعه با اشاره به آیه ی قرآن کریم در ارتباط با استفاده از نعمت‌های الهی که می‌فرماید: «هُوَ الَّذی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فی‏ مَناکِبِها وَ کُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَ إِلَیْهِ النُّشُور» اظهار داشت: او(پروردگار) کسى است که زمین را براى شما رام کرد، بر شانه‏‌هاى آن راه بروید و از روزی‌هاى خداوند بخورید و بازگشت همه به سوى او است. خداوند طالب خیر بندگان است  زیرا اینان اگر انفاق کنند اسراف و زیادروی نمی کنند و در بخشیدن بخیل و خسیس نیستند. در هنگام بحران ، سردمداران و مردم باید برای حل بحران برنامه ریزی داشته باشند. قرآن در این مورد میفرماید: قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِینَ دَأَبًا فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِی سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِیلًا مِمَّا تَأْکُلُونَ » گفت هفت سال پى در پى مى ‏کارید و آنچه را درویدید جز اندکى را که مى ‏خورید در خوشه‏ اش واگذارید. بهمین دلیل است هر حکومتی برای روز مبادا نیاز به ذخیره دارد.

واوی در بخش دیگری از خطبه ها به آثار صرفه جویی اشاره کرد و گفت: یکی از برکات انسان صرفه جویی، آبادانی دنیا و قیامت است. چون این دنیایی که در آن زندگی می کنید تنها برای ما نیست بلکه برای نسل آینده نیز است. بعضی کشورها نفت از دیگر کشورها خرید و وارد می کنند تا ذخایر خودشان برای نسل آینده باقی بماند. اما ما بی مورد حتی به زمین که منابع در آن وجود دارد رحم نمی کنیم. اگر صرف جویی نمائید از رحمت خدا بهرمند خواهید شد و از خدا و پیامبران او تبعیت کرده اید . با صرفه جویی ، نفس خود را اصلاح و پرورش داده اید. چرا هر سال خدا ماهی بنام رمضان را سر راه ما قرار می دهد؟ برای اینست نفس خود را کنترل کنید در حالیکه همه چیز در دسترس دارید. یکی از برکات صرفه جویی محفوظ نگه داشتن آبرو و شخصیت است. گاها نفس انسان، انسان را سرکش می کند که صرفه جویی  مایه ی پاسداری از نفس می شود. صرفه جویی موجب خودکفایی خواهد شد. به آنچه داری قناعت کنید تا به این و آن محتاج نشوید.  گاهی اوقات انسان اسراف خواهد کرد که قرآن و فرموده های پیامبران آن را ذم می کند و میفرماید: کسانی که اسراف و ولخرجی می کنند برداران شیطانند. ترک گناه در صرفه جویی از همه مهمتر است چون اگر اسرافی مرتکب شوی به گناهی نزدیک خواهی شد. عذاب و آتش دوزخ یکی دیگر از مواردی است برای کسانی که خداوند ثروت و دارایی به آنها داده ولی از راه اصولی و درست خرج نمی شود. روحیه ایثار و فداکاری در جامعه،  گاهی اوقات هزاران ولخرجی انجام می دهید اما اگر شخصی ۱۰۰ تومان خواست به او نمی دهید اگر انسان صرفه جو باشید قطعا الگو  و نمونه برای جامعه خواهد بود درنتیجه در جامعه فقر و فاصله طبقاتی نخواهد ماند و از همه مهمتر قدر نعمات خدا را خواهد دانست . اگر روی دریا هم باشید اگر اسراف کنید گناه مرتکب شده اید. میگویند روزی هارون الرشید تقاضای یک لیوان آب نمود که در آن مجلس بهلول حضور داشت ناگاه که آب را آوردند بهلول گفت قربان این آب را نخورید . هارون الرشید متعجب شد که چرا نخورد حتما آب سمی شده. بهلول گفت اگر شما به یک لیوان آب نیاز داشته باشی و ثروت زیادی داشته باشی چکار میکنی؟ آیا حاضر هستید ثروت خود را برای آن بدهید؟ هالرون الرشید آب را نگه داشت و بعد از مدتی گفت: آماده ام نصف ثروت و دارائیم را بدهم برای اینکه از تشنگی نمیرم . بهلول گفت:  قربان حال آب را نوش جان کن، بعد از خوردن آب بهلول گفت: حال اگر برای دفع این آب از بدن مشکل داشته باشی و نتوانی دفع کنی چکار می کنی؟ هالرون الرشید گفت: نصف دارایی دیگر را می دهم.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست