پدیده تکفیر از دیدگاه قرآن و حدیث

بدون ترديد پديدة تکفير در دورة معاصر، اگر چه امتداد تکفير در دوره­ هاي گذشته است ـ پديده ­اي که در قرن سوم و چهارم هجري با اقدامات برخي افراطي ­ها، به ويژه افراطي ­هاي حنبلي مذهب اوج گرفت ـ اما از اوايل قرن کنوني شدت بيشتري يافته و در ده سالة اخير به اوج خود رسيده است. اين پديده، ساية شوم خود را بر روي کشورهاي اسلامي گسترانيد و به پديده ­ا ي مطرح تبديل گرديد که نام آن همواره با کشتارهاي هولناک همراه است. جوانان مجنون و شورشي به آن روي آورده ­ا ند و برخي مؤسسات و مدارس ديني، اذهان اين جوانان را آکنده از تفکرات افراطي و سينه ­هاي آنان را مالامال از کينه و نفرت به ديگر مسلمانان، به ويژه نفرت از پيروان مکتب اهل بيت: کرده­ ا ند. در ادامه، دست اين جوانان را براي کشتار جمعي و ذبح مردان و زنان و کودکان و کهنسالان در کشورهاي عراق، يمن، پاکستان، سوريه، افغانستان و... باز گذاشته ­ا ند. متعصبان ساده انگار و سطحي نگر نيز که با سياستمداران جهان، پيماني شيطاني بسته و کرسي­ ها و جايگاه ­هاي بلند افتاء و ارشاد را کسب کرده­ ا ند، با صدور فتواهاي کورکورانه، جان، مال و آبروي مردم را مباح شمرد ه ­ا ند

تسامح دینی (بازخوانی پیمان نامه مدینه منوره)

جهان امروز به مدد انقلاب رسانه و ارتباطات، بسان دهکده ا ي کوچک شده است. اين موضوع به نزديکي ملت ها در حوزه هاي مختلف فرهنگي، سياسي، اقتصادي و ... انجاميده است. اکنون هر موضوعي، معنايي جهاني يافته و تنها منحصر به يک کشور نيست. به عنوان مثال، معضل تروريسم در کشور الجزاير در سال هاي آغازين دهة گذشته، منحصر به اين کشور نمي شد؛ بلکه به خارج از اين کشور نيز سرايت کرد تا جايي که به يک آفت بين قاره اي تبديل شد. اين معضل و معضلات مشابهي مانند بيماري ايدز، آنفلوآنزاي مرغي و ... ، دعوت به تسامح ديني را که معناي گفتگو، همکاري و هماهنگي به همراه خود دارد، امري ضروري و غير قابل انکار مي کند. در اين راستا آنچه که تأسف برانگيز است، ترويج نظرية «جنگ تمدن ها» و تلاش براي جنگ هاي پيشگيرانه است. جنگ هايي که امروزه بزرگترين سردمداران آنها صاحبان تمدن هاي معاصر هستند. اين موضوع، هشداري است که بسياري از انديشمندان؛ از جمله مالک بن نبي، ابو العلاء مودودي و ديگر انديشمندان غربي، در اواخر قرن گذشته نسبت به سقوط اين تمدن ها داده ا ند

پدیده تکفیر از دیدگاه قرآن و حدیث

بدون ترديد پديدة تکفير در دورة معاصر، اگر چه امتداد تکفير در دوره­ هاي گذشته است ـ پديده ­اي که در قرن سوم و چهارم هجري با اقدامات برخي افراطي ­ها، به ويژه افراطي ­هاي حنبلي مذهب اوج گرفت ـ اما از اوايل قرن کنوني شدت بيشتري يافته و در ده سالة اخير به اوج خود رسيده است. اين پديده، ساية شوم خود را بر روي کشورهاي اسلامي گسترانيد و به پديده ­ا ي مطرح تبديل گرديد که نام آن همواره با کشتارهاي هولناک همراه است. جوانان مجنون و شورشي به آن روي آورده ­ا ند و برخي مؤسسات و مدارس ديني، اذهان اين جوانان را آکنده از تفکرات افراطي و سينه ­هاي آنان را مالامال از کينه و نفرت به ديگر مسلمانان، به ويژه نفرت از پيروان مکتب اهل بيت: کرده­ ا ند. در ادامه، دست اين جوانان را براي کشتار جمعي و ذبح مردان و زنان و کودکان و کهنسالان در کشورهاي عراق، يمن، پاکستان، سوريه، افغانستان و... باز گذاشته ­ا ند. متعصبان ساده انگار و سطحي نگر نيز که با سياستمداران جهان، پيماني شيطاني بسته و کرسي­ ها و جايگاه ­هاي بلند افتاء و ارشاد را کسب کرده­ ا ند، با صدور فتواهاي کورکورانه، جان، مال و آبروي مردم را مباح شمرد ه ­ا ند
فهرست